Problemi i Strugës nuk është mungesa e njerëzve të zgjuar, por mungesa e kulturës për të folur hapur. Në një qytet të vogël, ku pothuajse të gjithë njihen me njëri-tjetrin, kritika shpesh merret si armiqësi dhe jo si përpjekje për përmirësim. Kjo i shtyn shumë njerëz të zgjedhin heshtjen.
Një intelektual i vërtetë nuk duhet të jetë zëri i një partie, i një biznesi apo i një grupi interesash. Ai duhet të jetë zëri i ndërgjegjes së qytetit. Kur sheh padrejtësi, keqqeverisje, mungesë vizioni ose degradim të jetës publike, ai duhet të flasë, edhe kur kjo nuk i sjell asnjë përfitim.
Struga nuk ka nevojë për më shumë njerëz që thonë se gjithçka është në rregull. Ka nevojë për njerëz që e duan aq shumë qytetin, sa të kenë guximin t’i tregojnë plagët e tij. Heshtja nuk e mbron një qytet; vetëm e zgjat problemin. Kritika e ndershme nuk e ul vlerën e Strugës, por i jep asaj mundësinë të bëhet më e mirë.
(Struga Ekspres)
