Veleshta nuk fyhet. Veleshta qëndron.
Ajo që u pa në karnavalet e Vevçanit nuk ishte satirë, as humor, por një fyerje e ulët që cenon dinjitetin e një komuniteti të tërë. Veleshtarët nuk kanë nevojë të përgjigjen me zhurmë, sepse përgjigjja jonë është vetë historia jonë, puna jonë dhe qëndrueshmëria jonë.
Ne jemi njerëz që kemi ndërtuar me mund, kemi duruar me dinjitet dhe kemi ecur përpara pa u ulur në nivelin e askujt. Fyerjet tregojnë mungesë vlere te ata që i bëjnë, jo te ata që i marrin.
Karnavalet janë festë, jo mjet për përçmim. Liria e shprehjes nuk është licencë për të poshtëruar të tjerët. Respekti është themeli i bashkëjetesës dhe kush e shkel atë, turpëron veten.
Veleshta mbetet ajo që ka qenë gjithmonë: e fortë, e qetë dhe me kokën lart.
Ne nuk reagojmë me urrejtje, por as nuk heshtim përballë padrejtësisë.
